Muzyka: Julas, Nala (09, 12), Edas (06), Nala/Julas (03)
Gitara: Czesław Kalet (10, 11), Adam Lewandowicz (09, 12), Piotr Kalet (08)
Scratche: DJ Hen (Lordz Of Faderz)
Mix, mastering: Julek
Label: nielegal, Poznań (2005)


Aifam, na początku działalności znany jako - mam nadzieję, że nikt się nie obrazi za to stwierdzenie - protegowany Sykusia, dziś stoi na własnych nogach i to całkiem pewnie. Mało tego, jest na pewnym pięknym etapie, który Peja ma już dawno za sobą i pozostaje mu tylko to zrozumieć. Skład, w pewnym przypadku stety, a w innym niestety, uszczuplony o starych członków nagrał płytę, która pokazuje, że będąc w poznańskim podziemiu od wielu, wielu lat, można sięgnąć po nowe rozwiązania i zrobić dobry rap. Pisząc nowe rozwiązania, mam na myśli świetne bity wzbogacone żywym instrumentem i refreny trochę przywodzące na myśl reggae. Teksty też są inne, nadal ciężkie, mroczne, uliczne, ale widać głębsze myśli, chęć ujęcia wszystkiego inaczej - po prostu jest ewolucja. Można zauważyć również postęp w zakresie technicznym, przy czym flow i konstrukcja słowna Palucha, Mrokasa i Wabera znacznie różnią się od siebie, co pozwala postrzegać ich jako indywidualności. Osobiście jestem fanką przyciszonego i nieco mistycznego głosu Wabera. Jeśli chodzi o stronę muzyczną, jak już wspomniałam wprowadzono elementy, które dotąd nie występowały w towarzystwie Aifamu. W moim odczuciu autorem najlepszych bitów jest Nala (9, 12), a za pozostałe, lepsze i gorsze odpowiedzialni są Julas (1, 2, 3, 4, 5, 7, 10, 11) i Edas (6). Produkcje wzbogacono o żywą gitarę - grają: Czesław Kalet (10, 11), Adam Lewandowicz (9, 12) i Piotr Kalet (8). Autorem świetnych scratch'y jest DJ Hen.

1. "Jak Żyjesz". Na pierwszy ogień idzie standardowy, ale poruszający utwór o realiach życia młodych ludzi. W mojej pamięci zaznacza się zwrotka Palucha. Kawałek skłania do refleksji - czy próbując ogarnąć swoją codzienność wystarcza nam czasu by zatrzymać się i zapytać siebie czy żyjemy w harmonii z samym sobą. I co widzi patrzący w nasze oczy, które są "oknami myśli"?.
2. "Twarze Miasta". Jest to track, z którym mieliśmy okazję zapoznać się przy okazji składanki "DA Skład". Przykra prawda - to że Poznań dostał dofinansowanie z Unii i jego oblicze jest systematycznie odnawiane, nie przyniosło żadnych zmian od wewnątrz. W żaden sposób nie spowodowało to przeobrażeń w społeczeństwie, które nadal prowadzi takie samo życie za świeżo odmalowanymi murami. Choć od najmłodszych lat jesteśmy skazani na bytowanie wśród miejskiego pejzażu, nie zapominajmy, że wszyscy bierzemy udział w kształtowaniu jego wizerunku. Szczególnie mam tu na myśli naszą kulturę!
3. ""Na Oku". Polecam wszystkim tym, którym jeszcze nie znudziło się słuchanie kawałków o policji.
4. "Destrukcja". Tytuł adekwatny do jakości utworu. Rzeczywiście, bit do mnie nie trafia, tak samo zresztą jak wokal niejakiej Justi. O co tu w ogóle chodzi? Nie, nie i jeszcze raz nie!
5. "Intruz". Portret psychologiczny kogoś, kogo wszyscy znamy i bardzo nie lubimy.
6. "Dowiesz Się". Oto jest pytanie, co się z nami stanie? Gościnnie Żołnierz z Desantu utrzymujący swój zwykły poziom.
7. "Dzisiaj Tu Jutro Tam". Solowy, dynamiczny kawałek Wabera.
8. "Skit". Zajebisty mix autorstwa DJ Hena.
9. "Przerwa W Oddechu". Refleksyjny utwór o czymś, czego nikt z nas do końca nie pojmie, dopóki nie doświadczy tego osobiście, a o czym warto pamiętać, bo "życie jest krótkie jak skit"... Absolutnie świetny bit Nali.
10. "Niemożliwe". Nieco bardziej lekko, dla wszystkich kochających lub marzących o miłości.
11. "Chwile Zapomnienia". W momentach zapomnienia od codziennego kieratu pojawiają się wspomnienia i rozważania. Gościnnie Kubiszew i Sandra.
12. "To Jest Nasz Czas". Bardzo nastrojowy numer przywodzący na myśl ciepłe światło latarni oblewające poznańskie ulice. Przyjemność pławienia się w nocnym życiu... Niesamowita produkcja Nali. Gościnnie Monk PO i Roni.

Omawiana płyta nosi tytuł "Nasza Rewolucja", jednak raczej nie zrobi rewolucji w poznańskim podziemiu. Jest to jakość sama w sobie, od dawna firmowana marką Aifam i nikt, kto był jej wierny nie zawiedzie się, a i dotychczasowi sceptycy mogą się przekonać. Jest to solidna robota, słychać że wiele osób włożyło dużo wysiłku formę i brzmienie płyty, zatem jest godna tego by ją docenić. A dla wszystkich tych, którzy identyfikują się z nurtem Poznania jako "miasta złą sławą owianego" produkcja będzie może nie rarytasem, ale na pewno smacznym kąskiem.

Honcia