Label: nielegal, Poznań (12 listopada 2005)


Cóż, nigdy nie byłam zwolenniczką składanek, uważając tą formę za substytut fejmu dla tych gorszych obok tych lepszych. Nie lubię też przeskakiwania ni z tego ni z owego z Rzymu na Krym, miksowania stylów i klimatów, wolę raczej spójność i jedność dla higieny psychicznej i komfortu odbioru danego artysty. Ale jak mus to mus. Zbiór utworów, które wyszły spod ręki tak zwanej "czołówki" podziemnego Poznania, musi być przesłuchany i trzeba powiedzieć o nim kilka słów.
Generalnie rzecz ujmując za wyjście na światło dzienne "Da Skład" odpowiedzialni są: nieistniejący już ku smutkowi nas wszystkich Dobry Adres i istniejący nadal ku radości nas wszystkich serwis www.Poznan.Hip-Hop.pl, a w zasadzie sprytnie ukrywająca się pod nim Kada :). Jak ogłoszono we wkładce "Na DA Skład złożyły się nagrania poznańskich wykonawców reprezentujących różne hip hopowe style. Celem tej składanki jest ukazanie różnych obliczy poznańskiego hip hopu." Czy zamierzenie to zostało osiągnięte? Ano, zaraz się przekonamy.

1. DJ Simo - "The Next Episode" (scratch DJ Simo). Pierwsza runda to popis DJ Simo - bardzo przyjemny remix dobrze znanego nam kawałka.
2. Aifam - "Twarze Miasta". Przy akompaniamencie świetnego bitu Julka, Paluch, Waber i Mrokas serwują nam kawałek, utrzymany w klimacie do którego zdążyli nas już przyzwyczaić i z którym od dawna wszyscy ich identyfikujemy. Dla tych którzy lubią mroczne portrety miast.
3. Quss/Tabb feat. Orzech - "Cień Samuraja" (remix). Energiczny, bitewny kawałek, którego dużym atutem jest muzyka autorstwa Tabba.
4. Kobra, Oldas, Maki - "3 Królowie". Jak przystało na tych zacnych osobników, przynieśli nam złoto, mirrę i kadzidło w postaci rymów. Świetna synchronizacja przeplatanych wersów. Po względem charyzmy i techniki wybija się Kobra.
5. Memento feat. Deep - "Cuma". Oto jak Cuma Studio przejmuje scenę. Warto zwrócić uwagę na partię Deepa. 6. ZDN - "Nieznajomi". ZDN kojarzący mi się ze skłonnościami retrospekcyjnymi ulega im i tym razem. Ten raper ma nieprzeciętny talent opowiadania o codziennych, wszystkich nas dotyczących sprawach w sposób, który nie jest trywialny. Przyjemny, życiowy kawałek sprzyjający chwili zadumy. Atrakcyjności dodaje mu świetny bit Grocha i Tabba.
7. Odpowiedni Dystans - "Wynik Za Wynikiem". Według mnie to jeden z najsłabszych utworów na płycie. Jeśli jakakolwiek kobieta miałaby reprezentować poznański rap wolałabym żeby to była Kada bądź Magia. Już jakiś czas temu straciłam nadzieję, że Ski z Ewką zaczną poruszać jakieś inne tematy oprócz kwestii swoich umiejętności. I straciłam nadzieję, że Ski wreszcie przestanie kwiczeć. Moim skromnym zdaniem, jeśli kobieta robi muzykę, powinny być w niej delikatność, subtelność i ciepło. Wszystko to, o co mężczyźni nie mogą wzbogacić rapu, a my tym wręcz emanujemy. Nie rozumiem mody na lansowanie się na zimne suki i szafowania agresją, jakby się chciało coś udowodnić. Nie mogę jednak odmówić dziewczynom świetnych umiejętności technicznych, szkoda tylko, że nie są one wykorzystywane we właściwym kierunku. Koniec numeru przekombinowany.
8. W.B.U. - "To Tu - To Co Posiadam". Takich kawałków zrobiono już chyba tysiące. Strasznie zamula i przywołuje ponure myśli. Na obecną porę roku nie polecam, bo pogłębia depresję zimową. Wisielczy nastrój wzmaga skrzypcowy podkład Bobika i Tabba.
9. Def - "Widok Z Lotu Ptaka". Jest to najlepszy utwór na płycie. Def z lotu ptaka spogląda nie tylko na swój kwadrat, ale i na resztę wykonawców. Kawałek został wykonany z poczuciem humoru, swawolnie, lekko, z właściwościami orzeźwiającymi. Def prezentuje zajebisty flow i bezbłędną technikę wykonania. Całości dopełnia zawadiacki i radosny bit Małego.
10. Dreamland - "Uciec Stąd". Nikogo na pewno nie trzeba przekonywać o tym, jak świetnym zespołem jest Dreamland, jednak jeszcze pozwolę sobie na kilka pochwał. Pozytywny i promieniujący energią rap, poprzeplatany wyborowym żeńskim wokalem godny jest najwyższego uznania. Być może jest gdzieś Ziemia Obiecana, ale z Dreamlandem jest pięknie tutaj i teraz...
11. Rafi (RR Brygada) - "Gram Rap Wam". Bujający utwór kuzyna z PDG daje wiele przyjemności akustycznej, ale nie rozbija barier tematycznych dla niego charakterystycznych. Każdy, kto choć trochę zna Rafiego, już wie o czym mowa :).
12. Hory&Wasp - "Rap Nie Dla". Jedno wiem, że ten rap nie dla mnie. Nie zauważam tu żadnych inwencji twórczych ponad przeciętność.
13. Reprezentanci Z Ognika - "Ta Muzyka". Być może to zabrzmi brutalnie, ale ostatnią płytę Pelego i Puffyiego ratują przede wszystkim bity. Nie inaczej jest w przypadku tytułowego utworu. Są przebłyski "mistrzowskiego popisu", ale ogólnie to mnie nie zachwyca. Jakoś nie ma tu polotu i uderzenia, które mogłoby na dłużej przykuć uwagę.
14. NpoT & Bober - "Grajbox". Graj pudełko, graj, i Ty również ludzki automacie perkusyjny imitujący narządami mowy to i owo, bo bardzo przyjemnie się Was słucha na pożegnanie tej płytki.

Konkluzja - hmmm... jeśli chodzi o próbę prezentacji różnych styli funkcjonujących w Poznaniu to powiedzmy że cel został osiągnięty, choć odważę się stwierdzić, że niektóre pominięto. Na przykład chętnie usłyszałabym tu Masło, Enrikle czy też Ramonę. W żadnym wypadku nie mogę potwierdzić, jakoby w moim odczuciu cała wybrana grupa była reprezentatywna dla Poznania. Powiedzmy że 1/2 utworów można przydzielić to miano. Osobiście na pewno jeszcze nie raz wrócę do utworów numer 2, 4, 6, 9 i 10, ale i pozostałe niewątpliwie znajdą swoich amatorów. Krótko - tak smakuje poznańskie podziemie więc sprawdź DA Skład, nawet jeśli brakuje kilku przypraw...

Honcia